Op deze pagina
Vier pagina's die mensen door elkaar halen
Geen enkele Belgische wet verplicht een disclaimer. Wat wel moet, staat in het Wetboek van economisch recht en de AVG, en het hoort op andere pagina's thuis:
| Pagina | Verplicht | Waarvoor | Wie het leest |
|---|---|---|---|
| Wettelijke vermeldingen | ja | wie je bent: naam, adres, nummers | klanten, de FOD Economie |
| Privacyverklaring | ja, als je gegevens verwerkt | wat je met persoonsgegevens doet | bezoekers, de GBA |
| Algemene voorwaarden | ja voor een webshop, anders sterk aangeraden | afspraken over levering, betaling, aansprakelijkheid | klanten die kopen |
| Disclaimer | nee | een voorbehoud bij de inhoud van je site | wie op je uitleg vertrouwt |
Welke gegevens precies op je site moeten, staat in ondernemingsnummer verplicht op je website; wat in je privacyverklaring hoort, in privacyverklaring verplicht; en of je een banner nodig hebt, in cookiebanner verplicht.
Wat een disclaimer kan, en wat niet
Wat wil je met je disclaimer bereiken?
- Zeggen dat je uitleg algemeen isWerktMet de datum van controle erbij.
- Zeggen dat een rekentool een schatting geeftWerktOnder de uitkomst, niet op een aparte pagina.
- Aansprakelijkheid voor je eigen fouten uitsluitenWerkt nietOpzet en lichamelijke schade nooit; tegenover consumenten nietig.
- Je wettelijke vermeldingen vervangenWerkt nietDie moeten er los van staan.
Wat een disclaimer voor een rechter waard is
Een disclaimer is geen overeenkomst die een bezoeker aanvaardt, dus hij beperkt je aansprakelijkheid hooguit voor zover de wet dat toelaat. Sinds 1 januari 2023 regelt artikel 5.89 van het nieuwe Burgerlijk Wetboek de bedingen die aansprakelijkheid beperken: in beginsel mogen ze, maar nooit voor je eigen opzettelijke fout of voor lichamelijke schade. Tegenover consumenten is het strenger: boek VI van het Wetboek van economisch recht heeft een zwarte lijst van nietige bedingen, zoals een beding dat je aansprakelijkheid voor je eigen fout volledig uitsluit. Een zin onderaan je site die alles uitsluit, houdt dus geen stand waar het ertoe doet.
Voor links naar andere sites en voor reacties van bezoekers geldt iets anders. Wie informatie van derden doorgeeft of host, valt onder de regels voor tussenpersonen, vandaag in de Europese digitaledienstenverordening. Daar telt niet je disclaimer, maar wat je doet als iemand je op iets onrechtmatigs wijst: snel optreden. Hoe dat bij reviews gaat, lees je in kan ik Google reviews verwijderen.
Wat wel vertrouwen geeft
Een bezoeker die vertrouwt op een prijs die achterhaald is, schiet weinig op met een disclaimer; jij ook niet. Een datum bij elke prijs of regel en een site die je bijhoudt, helpen meer. Op de site die we voor Business Centrum bouwden, staat bij elk cijfer de datum van controle en een voorbehoud, met een manier om een fout te melden. Werk je met een rekentool, zoals onze ROAS-rekentool, zet dan onder de uitkomst wat ze wel en niet zegt, niet op een aparte pagina.
Voor een webshop zijn er twee regels die geen disclaimer opvangt: de herroepingsknop die sinds juni 2026 verplicht is, en de toegankelijkheid sinds 28 juni 2025. Zet je een chatbot op je site, dan moet je melden dat het AI is; zie wat je chatbot moet melden. Een tekst die bij je activiteit past, laat je schrijven door een jurist.